bum­meln op Plattdüütsch

Utspraak: /bʊ·məln/
Verb
Sülven: bum·meln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
von wat rafhängen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
langsaam gahn, müßig gahn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
bum­meln
PPP:
bum­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bum­mel
du bum­melst
he/se/dat bum­melt
wi bum­melt
ji bum­melt
se bum­melt
Vergangen Tiet:
ik bum­mel
du bum­melst
he/se/dat bum­mel
wi bum­meln
ji bum­meln
se bum­meln
Perfekt:
ik heff bum­melt
du hest bum­melt
he/se/dat hett bum­melt
wi hebbt bum­melt
ji hebbt bum­melt
se hebbt bum­melt
Kunjunktiv:
ik bum­mel
du bum­melst
he/se/dat bum­mel
wi bum­meln
ji bum­meln
se bum­meln
Imperativ:
bum­mel!
bum­melt!