Spö­kels op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈspøːy̯·kəls/
Substantiv
Sülven: Spö·kels
Plural: Spö­kels n dat Spö­kels
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: spöken + -els