af­fle­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌflɛɪ̯tn̩/
Verb
Sülven: af·fle·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
wegströmen
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
af­fle­ten
PPP:
af­fla­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fleet af
du flütt­st af
he/se/dat flütt af
wi fleet af
ji fleet af
se fleet af
Vergangen Tiet:
ik flööt af
du flöötst af
he/se/dat flööt af
wi flö­ten af
ji flö­ten af
se flö­ten af
Perfekt:
ik bün af­fla­ten
du büst af­fla­ten
he/se/dat is af­fla­ten
wi sünd af­fla­ten
ji sünd af­fla­ten
se sünd af­fla­ten
Kunjunktiv:
ik flööt af
du flöötst af
he/se/dat flööt af
wi flö­ten af
ji flö­ten af
se flö­ten af
Imperativ:
fleet af!
fleet af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + fleten