af­mö­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌmøːy̯tn̩/
Verb
Sülven: af·mö·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bisied schuven
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­mö­ten
PPP:
af­moot
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik moot af
du mootst af
he/se/dat moot af
wi moot af
ji moot af
se moot af
Vergangen Tiet:
ik moot af
du mootst af
he/se/dat moot af
wi mo­ten af
ji mo­ten af
se mo­ten af
Perfekt:
ik heff af­moot
du hest af­moot
he/se/dat hett af­moot
wi hebbt af­moot
ji hebbt af­moot
se hebbt af­moot
Kunjunktiv:
ik moot af
du mootst af
he/se/dat moot af
wi mo­ten af
ji mo­ten af
se mo­ten af
Imperativ:
moot af!
moot af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + möten