Utspraak op Platt: /ˈafˌmøːy̯tn̩/
Verb
Sülven: af·mö·ten
[1]
Opbowoortschatt

Verbformen:

Infinitiv:
afmöten
PPP:
afmööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mööt af
du möötst af
he/se/dat mööt af
wi mööt af
ji mööt af
se mööt af
Vergangen Tiet:
ik mööt af
du möötst af
he/se/dat mööt af
wi möten af
ji möten af
se möten af
Perfekt:
ik heff afmööt
du hest afmööt
he/se/dat hett afmööt
wi hebbt afmööt
ji hebbt afmööt
se hebbt afmööt
Kunjunktiv:
ik mööt af
du möötst af
he/se/dat mööt af
wi möten af
ji möten af
se möten af
Imperativ:
mööt af!
mööt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + möten