af­stie­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌstiːɡn̩/
Verb
Sülven: af·stie·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
He is von’t Peerd afstegen.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Gegenwöör:
opstiegen

Verbformen:

Infinitiv:
af­stie­gen
PPP:
af­ste­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stieg af
du stigg­st af
he/se/dat stigg­t af
wi stiegt af
ji stiegt af
se stiegt af
Vergangen Tiet:
ik steeg af
du steegst af
he/se/dat steeg af
wi ste­gen af
ji ste­gen af
se ste­gen af
Perfekt:
ik bün af­ste­gen
du büst af­ste­gen
he/se/dat is af­ste­gen
wi sünd af­ste­gen
ji sünd af­ste­gen
se sünd af­ste­gen
Kunjunktiv:
ik steeg af
du steegst af
he/se/dat steeg af
wi ste­gen af
ji ste­gen af
se ste­gen af
Imperativ:
stieg af!
stiegt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + stiegen