anheb­ben op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌhɛbm̩/
Verb
Sülven: an·heb·ben
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Se hett vondaag en Rock an.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Lied andoon
düütsch:
Bispelen:
[1] Du kannst mi nix anhebben!

Verbformen:

Infinitiv:
anheb­ben
PPP:
anhatt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik heff an
du hestst an
he/se/dat hett an
wi hebb­t an
ji hebb­t an
se hebb­t an
Vergangen Tiet:
ik harr an
du harr­st an
he/se/dat harr an
wi harr­n an
ji harr­n an
se harr­n an
Perfekt:
ik heff anhatt
du hest anhatt
he/se/dat hett anhatt
wi hebbt anhatt
ji hebbt anhatt
se hebbt anhatt
Kunjunktiv:
ik harr an
du harr­st an
he/se/dat harr an
wi harr­n an
ji harr­n an
se harr­n an
Imperativ:
hebb an!
hebb­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + hebben