an­ho­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌhɔu̯ln̩/
Verb
Sülven: an·ho·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
sik üm wat bemöhen
Bispelen:
Anholen deit kriegen!

Verbformen:

Infinitiv:
an­ho­len
PPP:
an­ho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hool an
du höll­st an
he/se/dat höll­t an
wi hoolt an
ji hoolt an
se hoolt an
Vergangen Tiet:
ik hööl an
du höölst an
he/se/dat hööl an
wi hö­len an
ji hö­len an
se hö­len an
Perfekt:
ik heff an­ho­len
du hest an­ho­len
he/se/dat hett an­ho­len
wi hebbt an­ho­len
ji hebbt an­ho­len
se hebbt an­ho­len
Kunjunktiv:
ik hööl an
du höölst an
he/se/dat hööl an
wi hö­len an
ji hö­len an
se hö­len an
Imperativ:
hool an!
hoolt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + holen