kum­plett op Plattdüütsch

Utspraak: /kʊm·plɛt/
Adjektiv
Sülven: kum·plett
kumpletter kumplettst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: kum-