hoog­been­t op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔu̯çˌbɛːnt/
Adjektiv
Sülven: hoog·been·t
hoogbeender hoogbeendst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
De Eebeer löppt so hoogbeent över de Wisch.
[2]
Randwoortschatt
Figurativ
plattdüütsch:
faken in hoogbeent Johr

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hoog + Been + -t