verme­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈmɛːtn̩/
Verb
Sülven: ver·me·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat utmeten
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
verkehrt meten
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verme­ten
PPP:
vermeet
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik vermeet
du vermeetst
he/se/dat vermeet
wi vermeet
ji vermeet
se vermeet
Vergangen Tiet:
ik vermeet
du vermeetst
he/se/dat vermeet
wi verme­ten
ji verme­ten
se verme­ten
Perfekt:
ik heff vermeet
du hest vermeet
he/se/dat hett vermeet
wi hebbt vermeet
ji hebbt vermeet
se hebbt vermeet
Kunjunktiv:
ik vermeet
du vermeetst
he/se/dat vermeet
wi verme­ten
ji verme­ten
se verme­ten
Imperativ:
vermeet!
vermeet!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + meten