ver­spre­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈspɾɛːkn̩/
Verb
Sülven: ver·spre·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­spre­ken
PPP:
ver­spra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ver­spreek
du ver­spri­ckst
he/se/dat ver­spri­ckt
wi ver­spreekt
ji ver­spreekt
se ver­spreekt
Vergangen Tiet:
ik ver­spröök
du ver­spröökst
he/se/dat ver­spröök
wi ver­sprö­ken
ji ver­sprö­ken
se ver­sprö­ken
Perfekt:
ik heff ver­spra­ken
du hest ver­spra­ken
he/se/dat hett ver­spra­ken
wi hebbt ver­spra­ken
ji hebbt ver­spra­ken
se hebbt ver­spra­ken
Kunjunktiv:
ik ver­spröök
du ver­spröökst
he/se/dat ver­spröök
wi ver­sprö­ken
ji ver­sprö­ken
se ver­sprö­ken
Imperativ:
ver­spreek!
ver­spreekt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + spreken