vör­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌɡɔːn/
Verb
Sülven: vör·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­gahn
PPP:
vör­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah­ vör
du geihst vör
he/se/dat geiht vör
wi gaht vör
ji gaht vör
se gaht vör
Vergangen Tiet:
ik güng vör
du güngst vör
he/se/dat güng vör
wi güng­en vör
ji güng­en vör
se güng­en vör
Perfekt:
ik bün vör­gahn
du büst vör­gahn
he/se/dat is vör­gahn
wi sünd vör­gahn
ji sünd vör­gahn
se sünd vör­gahn
Kunjunktiv:
ik güng vör
du güngst vör
he/se/dat güng vör
wi güng­en vör
ji güng­en vör
se güng­en vör
Imperativ:
gah­ vör!
gaht vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + gahn