ut­smie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌsmiːtn̩/
Verb
Sülven: ut·smie·ten
[1]
Opbowoortschatt
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[3]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
Bispelen:
He hett mi en Oog utsmeten.
[4]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
Füür etc.
Bispelen:
Smiet noch gau dat Lagerfüür ut.

Verbformen:

Infinitiv:
ut­smie­ten
PPP:
ut­sme­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik smiet ut
du smitt­st ut
he/se/dat smitt ut
wi smiet ut
ji smiet ut
se smiet ut
Vergangen Tiet:
ik smeet ut
du smeetst ut
he/se/dat smeet ut
wi sme­ten ut
ji sme­ten ut
se sme­ten ut
Perfekt:
ik heff ut­sme­ten
du hest ut­sme­ten
he/se/dat hett ut­sme­ten
wi hebbt ut­sme­ten
ji hebbt ut­sme­ten
se hebbt ut­sme­ten
Kunjunktiv:
ik smeet ut
du smeetst ut
he/se/dat smeet ut
wi sme­ten ut
ji sme­ten ut
se sme­ten ut
Imperativ:
smiet ut!
smiet ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + smieten