an­lüch­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈan·lʏçtn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: an·lüch·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
anheven
düütsch:
Bispelen:
[1] Helpst du mi un lüchtst dat Sofa en Beten an, dat ik dor unner sugen kann?

Verbformen:

Infinitiv:
an­lüch­ten
PPP:
an­lücht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lücht an
du lüchtst an
he/se/dat lücht an
wi lücht an
ji lücht an
se lücht an
Vergangen Tiet:
ik lücht an
du lüchtst an
he/se/dat lücht an
wi lüch­ten an
ji lüch­ten an
se lüch­ten an
Perfekt:
ik heff an­lücht
du hest an­lücht
he/se/dat hett an­lücht
wi hebbt an­lücht
ji hebbt an­lücht
se hebbt an­lücht
Kunjunktiv:
ik lücht an
du lüchtst an
he/se/dat lücht an
wi lüch­ten an
ji lüch­ten an
se lüch­ten an
Imperativ:
lücht an!
lücht an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + lüchten