Smö­ker op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsmœɪ̯·kɐ/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Smö·ker
Plural: Smö­kers m de Smö­ker
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
=
smoker
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: smöken + er