Utspraak op Platt: /ˈsnɔː·vəln/
Verb
Sülven: sna·veln
[1]
Randwoortschatt
sik ~
Figurativ
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
snaveln
PPP:
snavelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavelt
wi snavelt
ji snavelt
se snavelt
Vergangen Tiet:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavel
wi snaveln
ji snaveln
se snaveln
Perfekt:
ik heff snavelt
du hest snavelt
he/se/dat hett snavelt
wi hebbt snavelt
ji hebbt snavelt
se hebbt snavelt
Kunjunktiv:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavel
wi snaveln
ji snaveln
se snaveln
Imperativ:
snavel!
snavelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Snavel