sna­veln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈsnɔː·vəln/
Verb
Silbentrennung: sna·veln
[1]
Randwortschatz
sik ~
Figurativ
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
snaveln
Partizip Perfekt:
snavelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavelt
wi snavelt
ji snavelt
se snavelt
Imperfekt:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavel
wi snaveln
ji snaveln
se snaveln
Perfekt:
ik heff snavelt
du hest snavelt
he/se/dat hett snavelt
wi hebbt snavelt
ji hebbt snavelt
se hebbt snavelt
Konjunktiv:
ik snavel
du snavelst
he/se/dat snavel
wi snaveln
ji snaveln
se snaveln
Imperativ:
snavel!
snavelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Snavel