weg­schu­ven op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɛçˌʃuːm̩/
Verb
Sülven: weg·schu·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wegschuven
PPP:
wegschaven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schuuv weg
du schuffst weg
he/se/dat schufft weg
wi schuuvt weg
ji schuuvt weg
se schuuvt weg
Vergangen Tiet:
ik schööv weg
du schöövst weg
he/se/dat schööv weg
wi schöven weg
ji schöven weg
se schöven weg
Perfekt:
ik heff wegschaven
du hest wegschaven
he/se/dat hett wegschaven
wi hebbt wegschaven
ji hebbt wegschaven
se hebbt wegschaven
Kunjunktiv:
ik schööv weg
du schöövst weg
he/se/dat schööv weg
wi schöven weg
ji schöven weg
se schöven weg
Imperativ:
schuuv weg!
schuuvt weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + schuven