anstahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌstɔːn/
Verb
Sülven: an·stahn
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
op wat schreven ween
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anstahn
PPP:
anstahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stah an
du steihst an
he/se/dat steiht an
wi staht an
ji staht an
se staht an
Vergangen Tiet:
ik stünn an
du stünn­st an
he/se/dat stünn an
wi stün­nen an
ji stün­nen an
se stün­nen an
Perfekt:
ik heff anstahn
du hest anstahn
he/se/dat hett anstahn
wi hebbt anstahn
ji hebbt anstahn
se hebbt anstahn
Kunjunktiv:
ik stünn an
du stünn­st an
he/se/dat stünn an
wi stün­nen an
ji stün­nen an
se stün­nen an
Imperativ:
stah an!
staht an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + stahn