klö­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkløːy̯·tɐn/ 🔊︎
Verb
Sülven: klö·tern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
klappern
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
klö­tern
PPP:
klö­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klö­ter
du klö­terst
he/se/dat klö­tert
wi klö­tert
ji klö­tert
se klö­tert
Vergangen Tiet:
ik klö­ter
du klö­terst
he/se/dat klö­ter
wi klö­tern
ji klö­tern
se klö­tern
Perfekt:
ik heff klö­tert
du hest klö­tert
he/se/dat hett klö­tert
wi hebbt klö­tert
ji hebbt klö­tert
se hebbt klö­tert
Kunjunktiv:
ik klö­ter
du klö­terst
he/se/dat klö­ter
wi klö­tern
ji klö­tern
se klö­tern
Imperativ:
klö­ter!
klö­tert!