daldu­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌduːkn̩/
Verb
Sülven: dal·du·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dalhucken
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
daldu­ken
PPP:
dalduukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik duuk dal
du duukst dal
he/se/dat duukt dal
wi duukt dal
ji duukt dal
se duukt dal
Vergangen Tiet:
ik duuk dal
du duukst dal
he/se/dat duuk dal
wi du­ken dal
ji du­ken dal
se du­ken dal
Perfekt:
ik heff dalduukt
du hest dalduukt
he/se/dat hett dalduukt
wi hebbt dalduukt
ji hebbt dalduukt
se hebbt dalduukt
Kunjunktiv:
ik duuk dal
du duukst dal
he/se/dat duuk dal
wi du­ken dal
ji du­ken dal
se du­ken dal
Imperativ:
duuk dal!
duukt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + duken