dalhu­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌhuːkn̩/
Verb
Sülven: dal·hu·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in de Huck gahn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalhu­ken
PPP:
dalhuukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik huuk dal
du huukst dal
he/se/dat huukt dal
wi huukt dal
ji huukt dal
se huukt dal
Vergangen Tiet:
ik huuk dal
du huukst dal
he/se/dat huuk dal
wi hu­ken dal
ji hu­ken dal
se hu­ken dal
Perfekt:
ik heff dalhuukt
du hest dalhuukt
he/se/dat hett dalhuukt
wi hebbt dalhuukt
ji hebbt dalhuukt
se hebbt dalhuukt
Kunjunktiv:
ik huuk dal
du huukst dal
he/se/dat huuk dal
wi hu­ken dal
ji hu­ken dal
se hu­ken dal
Imperativ:
huuk dal!
huukt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + huken