Tim­me­ree­ op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɪ·mə·ɾɛɪ̯/
Substantiv
Sülven: Tim·me·ree
Plural: Tim­me­re­en f de Tim­me­ree­
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Handwark von 'n Timmermann
düütsch:
Zimmermanns-Handwerk
Bispelen:
[1] He hett Timmeree lehrt.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: timmern + -ee