Dack­de­cke­ree­ op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdakˌdɛ·kə·ɾɛɪ̯/
Substantiv
Sülven: Dack·de·cke·ree
f de Dack­de­cke­ree­
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Dachdecker-Handwerk
Bispelen:
[1] He hett Dackdeckeree lehrt.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Dackdecker + -ee