schel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɛln̩/
Verb
Sülven: schel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schel­len
PPP:
schell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schell
du schell­st
he/se/dat schell­t
wi schell­t
ji schell­t
se schell­t
Vergangen Tiet:
ik schell
du schell­st
he/se/dat schell
wi schel­len
ji schel­len
se schel­len
Perfekt:
ik heff schell­t
du hest schell­t
he/se/dat hett schell­t
wi hebbt schell­t
ji hebbt schell­t
se hebbt schell­t
Kunjunktiv:
ik schell
du schell­st
he/se/dat schell
wi schel­len
ji schel­len
se schel­len
Imperativ:
schell!
schell­t!