schim­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɪmpm̩/
Verb
Sülven: schim·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schim­pen
PPP:
schimpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schimp
du schimpst
he/se/dat schimpt
wi schimpt
ji schimpt
se schimpt
Vergangen Tiet:
ik schimp
du schimpst
he/se/dat schimp
wi schim­pen
ji schim­pen
se schim­pen
Perfekt:
ik heff schimpt
du hest schimpt
he/se/dat hett schimpt
wi hebbt schimpt
ji hebbt schimpt
se hebbt schimpt
Kunjunktiv:
ik schimp
du schimpst
he/se/dat schimp
wi schim­pen
ji schim­pen
se schim­pen
Imperativ:
schimp!
schimpt!