Ap­pelknuust op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈa·pəlˌknuːst/
Substantiv
Sülven: Ap·pel·knuust
Plural: Ap­pelknüüst m de Ap­pelknuust
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dat, wat man bi 't Eten von’n Appel nalett

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Appel + Knuust