twei­hau­en op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈtvaɪ̯·haʊ̯·ən/
Verb
Sülven: twei·hau·en
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
tweihauen
PPP:
tweihaut
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hau twei
du haust twei
he/se/dat haut twei
wi haut twei
ji haut twei
se haut twei
Vergangen Tiet:
ik hau twei
du haust twei
he/se/dat hau twei
wi haun twei
ji haun twei
se haun twei
Perfekt:
ik heff tweihaut
du hest tweihaut
he/se/dat hett tweihaut
wi hebbt tweihaut
ji hebbt tweihaut
se hebbt tweihaut
Kunjunktiv:
ik hau twei
du haust twei
he/se/dat hau twei
wi haun twei
ji haun twei
se haun twei
Imperativ:
hau twei!
haut twei!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: twei + hauen