kan­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkantn̩/
Verb
Sülven: kan·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kanten
PPP:
kant
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kant
du kantst
he/se/dat kant
wi kant
ji kant
se kant
Vergangen Tiet:
ik kant
du kantst
he/se/dat kant
wi kanten
ji kanten
se kanten
Perfekt:
ik heff kant
du hest kant
he/se/dat hett kant
wi hebbt kant
ji hebbt kant
se hebbt kant
Kunjunktiv:
ik kant
du kantst
he/se/dat kant
wi kanten
ji kanten
se kanten
Imperativ:
kant!
kant!

Etymologie:

Woort afleidt von: Kant