to­hoop­blie­ven op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈtɔu̯·hɔˑu̯pˌbliːm̩/
Verb
Sülven: to·hoop·blie·ven
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Wi mööt tohoopblieven, nich dat wi uns verleert.

Verbformen:

Infinitiv:
tohoopblieven
PPP:
tohoopbleven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bliev tohoop
du bliffst tohoop
he/se/dat blifft tohoop
wi blievt tohoop
ji blievt tohoop
se blievt tohoop
Vergangen Tiet:
ik bleev tohoop
du bleevst tohoop
he/se/dat bleev tohoop
wi bleven tohoop
ji bleven tohoop
se bleven tohoop
Perfekt:
ik heff tohoopbleven
du hest tohoopbleven
he/se/dat hett tohoopbleven
wi hebbt tohoopbleven
ji hebbt tohoopbleven
se hebbt tohoopbleven
Kunjunktiv:
ik bleev tohoop
du bleevst tohoop
he/se/dat bleev tohoop
wi bleven tohoop
ji bleven tohoop
se bleven tohoop
Imperativ:
bliev tohoop!
blievt tohoop!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: tohoop + blieven