rut­tehn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾuːtˌtɛɪ̯n/
Verb
Sülven: rut·tehn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ruttehn
PPP:
ruttagen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik teh rut
du tühst rut
he/se/dat tüht rut
wi teht rut
ji teht rut
se teht rut
Vergangen Tiet:
ik töög rut
du töögst rut
he/se/dat töög rut
wi tögen rut
ji tögen rut
se tögen rut
Perfekt:
ik heff ruttagen
du hest ruttagen
he/se/dat hett ruttagen
wi hebbt ruttagen
ji hebbt ruttagen
se hebbt ruttagen
Kunjunktiv:
ik töög rut
du töögst rut
he/se/dat töög rut
wi tögen rut
ji tögen rut
se tögen rut
Imperativ:
teh rut!
teht rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + tehn