tre­ch­leg­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɾɛçˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: trech·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
tre­ch­leg­gen
PPP:
tre­ch­legg­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg trech
du legg­st trech
he/se/dat legg­t trech
wi legg­t trech
ji legg­t trech
se legg­t trech
Vergangen Tiet:
ik leed trech
du leedst trech
he/se/dat leed trech
wi le­den trech
ji le­den trech
se le­den trech
Perfekt:
ik heff tre­ch­legg­t
du hest tre­ch­legg­t
he/se/dat hett tre­ch­legg­t
wi hebbt tre­ch­legg­t
ji hebbt tre­ch­legg­t
se hebbt tre­ch­legg­t
Kunjunktiv:
ik leed trech
du leedst trech
he/se/dat leed trech
wi le­den trech
ji le­den trech
se le­den trech
Imperativ:
legg trech!
legg­t trech!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: trech + leggen