Gewe­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɛˌvɛːtn̩/
Substantiv
Sülven: Ge·we·ten
Kummt nich in’n Plural vör n dat Gewe­ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Fähigkeit von’n Minsch, sien egen Hanneln moraalsch intoschätzen
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ge- + Weten