op­dre­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌdɾɛːɡn̩/
Verb
Sülven: op·dre·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Miene Moder hett mi opdragen, Broot to kopen.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Se hebbt opdregen laten, bet de Disch sik dörböög.

Verbformen:

Infinitiv:
op­dre­gen
PPP:
op­dra­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik dreeg op
du drigg­st op
he/se/dat drigg­t op
wi dreegt op
ji dreegt op
se dreegt op
Vergangen Tiet:
ik dröög op
du dröögst op
he/se/dat dröög op
wi drö­gen op
ji drö­gen op
se drö­gen op
Perfekt:
ik heff op­dra­gen
du hest op­dra­gen
he/se/dat hett op­dra­gen
wi hebbt op­dra­gen
ji hebbt op­dra­gen
se hebbt op­dra­gen
Kunjunktiv:
ik dröög op
du dröögst op
he/se/dat dröög op
wi drö­gen op
ji drö­gen op
se drö­gen op
Imperativ:
dreeg op!
dreegt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + dregen