Utspraak op Platt: /ˈhɔu̯çˌspɾɪŋn̩/
Verb
Sülven: hoog·sprin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He is vör Schreck hoogsprungen, as he de Spinn sehn hett.

Verbformen:

Infinitiv:
hoogspringen
PPP:
hoogsprungen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik spring hoog
du springst hoog
he/se/dat springt hoog
wi springt hoog
ji springt hoog
se springt hoog
Vergangen Tiet:
ik sprüng hoog
du sprüngst hoog
he/se/dat sprüng hoog
wi sprüngen hoog
ji sprüngen hoog
se sprüngen hoog
Perfekt:
ik bün hoogsprungen
du büst hoogsprungen
he/se/dat is hoogsprungen
wi sünd hoogsprungen
ji sünd hoogsprungen
se sünd hoogsprungen
Kunjunktiv:
ik sprüng hoog
du sprüngst hoog
he/se/dat sprüng hoog
wi sprüngen hoog
ji sprüngen hoog
se sprüngen hoog
Imperativ:
spring hoog!
springt hoog!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hoog + springen