weg­ste­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɛçˌstɛːkn̩/
Verb
Sülven: weg·ste·ken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He hett dat Geld wegsteken in siene Tasch.

Verbformen:

Infinitiv:
wegsteken
PPP:
wegsteken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik steek weg
du stickst weg
he/se/dat stickt weg
wi steekt weg
ji steekt weg
se steekt weg
Vergangen Tiet:
ik stöök weg
du stöökst weg
he/se/dat stöök weg
wi stöken weg
ji stöken weg
se stöken weg
Perfekt:
ik heff wegsteken
du hest wegsteken
he/se/dat hett wegsteken
wi hebbt wegsteken
ji hebbt wegsteken
se hebbt wegsteken
Kunjunktiv:
ik stöök weg
du stöökst weg
he/se/dat stöök weg
wi stöken weg
ji stöken weg
se stöken weg
Imperativ:
steek weg!
steekt weg!
Infinitiv:
wegsteken
PPP:
wegstaken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik steek weg
du stickst weg
he/se/dat stickt weg
wi steekt weg
ji steekt weg
se steekt weg
Vergangen Tiet:
ik stöök weg
du stöökst weg
he/se/dat stöök weg
wi stöken weg
ji stöken weg
se stöken weg
Perfekt:
ik heff wegstaken
du hest wegstaken
he/se/dat hett wegstaken
wi hebbt wegstaken
ji hebbt wegstaken
se hebbt wegstaken
Kunjunktiv:
ik stöök weg
du stöökst weg
he/se/dat stöök weg
wi stöken weg
ji stöken weg
se stöken weg
Imperativ:
steek weg!
steekt weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + steken