Hochtiet op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔxˌtiːt/
Substantiv
Sülven: Hoch·tiet
Plural: Hochtie­den f de Hochtiet
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Tokamen Sünnavend mööt wi na Hochtiet.
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en dubbelt sett Woort
in de Spraak von de Bookdruckers
düütsch:
Bispelen:
[1] Dor is en Hochtiet in de drüdde Reeg.