versa­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈzakn̩/
Verb
Sülven: ver·sa·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
insinken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
versa­cken
PPP:
versa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik versa­ck
du versa­ckst
he/se/dat versa­ckt
wi versa­ckt
ji versa­ckt
se versa­ckt
Vergangen Tiet:
ik versa­ck
du versa­ckst
he/se/dat versa­ck
wi versa­cken
ji versa­cken
se versa­cken
Perfekt:
ik bün versa­ckt
du büst versa­ckt
he/se/dat is versa­ckt
wi sünd versa­ckt
ji sünd versa­ckt
se sünd versa­ckt
Kunjunktiv:
ik versa­ck
du versa­ckst
he/se/dat versa­ck
wi versa­cken
ji versa­cken
se versa­cken
Imperativ:
versa­ck!
versa­ckt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + sacken