sa­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzakn̩/
Verb
Sülven: sa·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
insinken
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik setten
düütsch:
Bispelen:
[1] Se hebbt nu den Sanddamm för de ne’e Autobahn torecht. Aver ehrdat se wiederboon köönt, mutt de Sand nu eerst en beten sacken.

Verbformen:

Infinitiv:
sa­cken
PPP:
sa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sa­ck
du sa­ckst
he/se/dat sa­ckt
wi sa­ckt
ji sa­ckt
se sa­ckt
Vergangen Tiet:
ik sa­ck
du sa­ckst
he/se/dat sa­ck
wi sa­cken
ji sa­cken
se sa­cken
Perfekt:
ik bün sa­ckt
du büst sa­ckt
he/se/dat is sa­ckt
wi sünd sa­ckt
ji sünd sa­ckt
se sünd sa­ckt
Kunjunktiv:
ik sa­ck
du sa­ckst
he/se/dat sa­ck
wi sa­cken
ji sa­cken
se sa­cken
Imperativ:
sa­ck!
sa­ckt!