insa­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌzakn̩/
Verb
Sülven: in·sa·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
insinken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
insa­cken
PPP:
insa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sa­ck in
du sa­ckst in
he/se/dat sa­ckt in
wi sa­ckt in
ji sa­ckt in
se sa­ckt in
Vergangen Tiet:
ik sa­ck in
du sa­ckst in
he/se/dat sa­ck in
wi sa­cken in
ji sa­cken in
se sa­cken in
Perfekt:
ik bün insa­ckt
du büst insa­ckt
he/se/dat is insa­ckt
wi sünd insa­ckt
ji sünd insa­ckt
se sünd insa­ckt
Kunjunktiv:
ik sa­ck in
du sa­ckst in
he/se/dat sa­ck in
wi sa­cken in
ji sa­cken in
se sa­cken in
Imperativ:
sa­ck in!
sa­ckt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + sacken