Ruumfohrt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾuːmˌfɔː͡ɐt/
Substantiv
Sülven: Ruum·fohrt
f de Ruumfohrt
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dat Bereisen von’n Weltruum
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Ruum + Fohrt