stra­fen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɾɔːfn̩/
Verb
Sülven: stra·fen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wegen begangene Delikte to Rechenschaft tehn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
stra­fen
PPP:
straaft
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik straaf
du straafst
he/se/dat straaft
wi straaft
ji straaft
se straaft
Vergangen Tiet:
ik straaf
du straafst
he/se/dat straaf
wi stra­fen
ji stra­fen
se stra­fen
Perfekt:
ik heff straaft
du hest straaft
he/se/dat hett straaft
wi hebbt straaft
ji hebbt straaft
se hebbt straaft
Kunjunktiv:
ik straaf
du straafst
he/se/dat straaf
wi stra­fen
ji stra­fen
se stra­fen
Imperativ:
straaf!
straaft!