krib­beln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɾɪ·bəln/
Verb
Sülven: krib·beln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
jöken
düütsch:
Bispelen:
[1] Mien Arm is inslapen un kribbelt nu so.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wimmeln, sik veel hen un her bewegen
düütsch:
Bispelen:
[1] De Miegremen kribbelt un krabbelt hier överall rüm.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Bispelen:
[1] Dat he toveel utgeven hett, dat kribbelt em noch jümmer.

Verbformen:

Infinitiv:
krib­beln
PPP:
krib­belt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik krib­bel
du krib­belst
he/se/dat krib­belt
wi krib­belt
ji krib­belt
se krib­belt
Vergangen Tiet:
ik krib­bel
du krib­belst
he/se/dat krib­bel
wi krib­beln
ji krib­beln
se krib­beln
Perfekt:
ik heff krib­belt
du hest krib­belt
he/se/dat hett krib­belt
wi hebbt krib­belt
ji hebbt krib­belt
se hebbt krib­belt
Kunjunktiv:
ik krib­bel
du krib­belst
he/se/dat krib­bel
wi krib­beln
ji krib­beln
se krib­beln
Imperativ:
krib­bel!
krib­belt!