wrin­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: wrin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
de Hänn jümmer wedder tohoopdrücken
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
wrin­gen
PPP:
wrun­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wring
du wringst
he/se/dat wringt
wi wringt
ji wringt
se wringt
Vergangen Tiet:
ik wrüng
du wrüngst
he/se/dat wrüng
wi wrün­gen
ji wrün­gen
se wrün­gen
Perfekt:
ik heff wrun­gen
du hest wrun­gen
he/se/dat hett wrun­gen
wi hebbt wrun­gen
ji hebbt wrun­gen
se hebbt wrun­gen
Kunjunktiv:
ik wrüng
du wrüngst
he/se/dat wrüng
wi wrün­gen
ji wrün­gen
se wrün­gen
Imperativ:
wring!
wringt!