sla­ckern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsla·kɐn/
Verb
Sülven: sla·ckern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wackeln, hen un her bewegen
düütsch:
Bispelen:
[1] Wat slackerst du so mit de Been?
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
insuddeln
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dörenanner regen un sneen

Verbformen:

Infinitiv:
sla­ckern
PPP:
sla­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sla­cker
du sla­ckerst
he/se/dat sla­ckert
wi sla­ckert
ji sla­ckert
se sla­ckert
Vergangen Tiet:
ik sla­cker
du sla­ckerst
he/se/dat sla­cker
wi sla­ckern
ji sla­ckern
se sla­ckern
Perfekt:
ik heff sla­ckert
du hest sla­ckert
he/se/dat hett sla­ckert
wi hebbt sla­ckert
ji hebbt sla­ckert
se hebbt sla­ckert
Kunjunktiv:
ik sla­cker
du sla­ckerst
he/se/dat sla­cker
wi sla­ckern
ji sla­ckern
se sla­ckern
Imperativ:
sla­cker!
sla­ckert!