ut­fe­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈuːtˌfɛːɡn̩/
Verb
Sülven: ut·fe·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Hest de Köök al utfeegt?

Verbformen:

Infinitiv:
utfegen
PPP:
utfeegt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik feeg ut
du feegst ut
he/se/dat feegt ut
wi feegt ut
ji feegt ut
se feegt ut
Vergangen Tiet:
ik feeg ut
du feegst ut
he/se/dat feeg ut
wi fegen ut
ji fegen ut
se fegen ut
Perfekt:
ik heff utfeegt
du hest utfeegt
he/se/dat hett utfeegt
wi hebbt utfeegt
ji hebbt utfeegt
se hebbt utfeegt
Kunjunktiv:
ik feeg ut
du feegst ut
he/se/dat feeg ut
wi fegen ut
ji fegen ut
se fegen ut
Imperativ:
feeg ut!
feegt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + fegen