Duur op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈduː͡ɐ/
Substantiv
Plural: Duurn f de Duur
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
Tiet, de en Saak in Ansprook nimmt
düütsch:
nedderlandsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: duren