Tit­ten­wief in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈtɪtn̩ˌviːf/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Tit·ten·wief
Plural: Tit­ten­wie­ver n dat Tit­ten­wief Westfälisch, Preußisch
Plural: Tit­ten­wie­ven n dat Tit­ten­wief
[1]
perifere woordenschat

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: Titt + Wief