op­bre­ken in het Nedersaksisch

Uitspraak in het Plat: /ˈɔpˌbɾɛːkn̩/
werkwoord
Afbreking: op·bre·ken
[1]
geavanceerde woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
op­bre­ken
voltooid deelwoord:
op­bra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik breek op
du bri­ckst op
he/se/dat bri­ckt op
wi breekt op
ji breekt op
se breekt op
verleden:
ik bröök op
du bröökst op
he/se/dat bröök op
wi brö­ken op
ji brö­ken op
se brö­ken op
voltooid:
ik bün op­bra­ken
du büst op­bra­ken
he/se/dat is op­bra­ken
wi sünd op­bra­ken
ji sünd op­bra­ken
se sünd op­bra­ken
conjunctief:
ik bröök op
du bröökst op
he/se/dat bröök op
wi brö­ken op
ji brö­ken op
se brö­ken op
imperatief:
breek op!
breekt op!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: op + breken