op­flu­ckern in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈɔpˌflʊ·kɐn/
werkwoord
Afbreking: op·flu·ckern
[1]
perifere woordenschat
Nedersaksisch:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
op­flu­ckern
voltooid deelwoord:
op­flu­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik flu­cker op
du flu­ckerst op
he/se/dat flu­ckert op
wi flu­ckert op
ji flu­ckert op
se flu­ckert op
verleden:
ik flu­cker op
du flu­ckerst op
he/se/dat flu­cker op
wi flu­ckern op
ji flu­ckern op
se flu­ckern op
voltooid:
ik heff op­flu­ckert
du hest op­flu­ckert
he/se/dat hett op­flu­ckert
wi hebbt op­flu­ckert
ji hebbt op­flu­ckert
se hebbt op­flu­ckert
conjunctief:
ik flu­cker op
du flu­ckerst op
he/se/dat flu­cker op
wi flu­ckern op
ji flu­ckern op
se flu­ckern op
imperatief:
flu­cker op!
flu­ckert op!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: op + fluckern